Nee nasııl nedeen, nee zaman nerde kim, oyunbaz sorulaar bunlar beynimizi mıncıklar!
(lütfen ritimle söyleyiniz. Beni bir deli olarak görmenizi istemem.)
Bu şarkı çocukluğumun 5N 1K deme şekli. Belki de benim. Beynim mıncıklanarak iflas etmek zorunda kaldı. Nedeni de Blogun 5N1K röportajı -mimi.
Beynine hacize gelicekler az sonra benim hemen uyumam lazım o yüzden hep bu saçmalamalar.. Yoksa sıcaklar çarptı değil ya da okul geçmedi üstümden. İyiyim, sormanız yeter :)
O zaman umarım siz de iyisinizdir diyerek mimime başlıyorum.
Haydi Bismillah.
Blogun 5N1K röportajın Hoşgeldinizz!!
(Bu röportaj oldukça gizlidir. Her yerde bulamazsınız. Çünkü kolay kolay kimse bu yazıyı yayınlamaz. )
1- Yakın çevrenizdeki insanlara blogunuzdan bahsediyor musunuz?
Bahsetmekten çekinmem. Hatta konuşma arasında konuda blogtan söz etmem gerekirse konuyu bir açarım bir daha da beni susturamazsınız, o kadar çok seviyorum blogumu :) Yakın arkadaşlarımdan biri ile -kendisi biraz çekingen bir arkadaştır- yakınlaşmak için 2 saat aralıksız konuşmak zorunda kalmıştım. Başta biraz zorlanmış olsam da blog hemen imdadıma yetişmişti. Ve bu uzun konuşmanın ardından arkadaşın dilini açmış, zafer benim olmuştu ama kız blogun her bir ayrıntısını öğrenmişti sjskjssk.
Sonuç olarak bir insanlar yeni tanışmış olsam bile sohbet arasında blog ile ilgili bir şey söyleyeceksem bahsediyorum. Blog yazmak benim için gizlediğim bir durum değil. Zaten gizli bir şey de yazmıyorum. Bazı bloggerların oldukça az bir insan kitlesine blog yazdıklarını söylediklerini öğrenince çok şaşırmıştım. Daha sonraları çoğu kişinin böyle olduğunu öğredim ve......404 not found......
2- Neden blog yazıyorsun?
Hmm...Bir süre önce hobilerimin hepsinin tüketmek olduğunu keşfettim. Anime izliyordum...Nokta. Kore dizisi izliyordum. Buna da nokta. Kore sayfalarında birkaç ay adminlik yapmıştım. Genelde evde yatıyor ve gecelere kadar telefonumu elimden düşürmüyordum. Fakat sonucunda elimde somut elde tutulabilir bir yarar elde etmiş olmuyordum. Bu durum bana bir şeyler katmıyordu.
Sonra blogger'ı keşfettim. Baktım bütün uğraşlar uzayda kaybolmayabiliyormuş. (Gerçi uzayda hiçbir şey kaybolmuyor ama çaktırmayın.) Kitleye seslenmenin güzel yolları varmış. Blablala. Bir gün Makoto'yla yazı yazalım dedik. Blablabla Kore Japon yapımlarını tanıtalım dedik. Blablabla. Yaptık. Blablabla. Bunları zaten sizle yaşadık anlatmama gerek yok sanırım yazılardan da görebilirsiniz :D
3- İlk ve son yazınız arasında ne tür bir farklılık görüyorsunuz?
Eski defterleri açmasak? Fakat çok istiyorsanız şunu söyleyebilirim ki:
İlk yazım Ürkeklik ile Tutunamama korkusundaki biri tarafından yazılmış.
Son yazım -ki bu şimdiki yazım oluyor- ise onu olduğu gibi kabul eden bir topluluğa yazıyor olma rahatlığında... Biraz fazla rahat. Bu bir sorun. Fakat güncellenecektir.
4- Blogun normal yaşantınıza ne gibi katkıları oldu?
Annemin dediğine göre hitap yeteneğim gelişmiş. Ama bence bu bi hakaret. Ne biliyim şu an bile kendimi o kadar kötü ifade ediyorum ki... Gelişen yeteneğimin şu anki durumda olması demek, geçmişteki becerimin ne kadar kötü olduğunu belirtir.
Blogun bana Kattıkları:
İyi yanı olarak konuşmamın hızlandığını ve daha pratik konuşabildiğimi söyleyebiliriz. Kötü yanı olarak da cümlelerimi toparlayamamaya başladım. Yani blog bana çok düşünmeyi ve az şeyi çok çeşitli cümle ile ifade edebilmeyi öğretti. Dolayısıyla kafamda karışık olan cümleleri toparlayamamaya başladım. Eski tutarlılığım yavaş yavaş kayboluyor. Hadi Hayırlısı...
Hep kendimi ifade etmemden bahsettim. Onun dışında blog bana kendime değer vermeyi öğretti. Zamanımı planlamaya başlamamı sağladı. Özellikle de geçen yazdaki yazı yayınlama aralığım takdir edilesiydi doğrusu. Ah yine o günleri görebilsek... İnşallah... Coming soon.
5- Yakın arkadaşlarınıza blog yazmayı önerir misiniz?
Yok, artık önermekten dilimde tüy kalmadı! Onların da başlarında et kalmadı yedim bitirdim hepsini ;)
Bu nedenle karar verdim. Taktik değiştiriyorum!
1-2-3 Ready ACTİON!
Önermem. Sakın ha yapmasınlar sonra blogger çöker felan Mazallah. Ellerine yapışır çok bağlanırlar. Asla bloggerda takılmasınlar. Zaten o ne öyle?! Boş iş! Gereksiz bir yer, kim uğraşıcak ki o kadar yazı yazmaya, düzenlemeye? Bide bunun takipçisi var osu var busu var. Boşverin siz derslerinize bakın sosyallikten ölün felan sonra tenefüs aralarında görüşürüz.
(Bana söylenilen onca cümlenin toparlanmış halidir. Açıkçası sitem etmenin de zamanı gelmişti.)
Allah bilir şimdi de yapmayın dedim diye biri açar. Ben de 5 yıl sonra popüler olunca öğrenirim. Dram, gerilim. İMDB puanı: 0.1
Senaryo da hazır. Bi tek oynaması kaldı. Buradan onlara sesleniyorum-ki bu yakın arkadaş kavramını tüm arkadaşlarımla da değiştirebiliriz- Oyuncu alımı vardır. Nasıl olsa bu devirde senaryoların kalitesine bakılmıyor. Birkaç klişe sahne ile gişe rekorları kırarız bence.
Ha bi de şey diyorlar:
Onun modası geçmedi mi ya? 2009da felan ünlüydü o. Yaw arkadaş zaten şunun şurasında yaşayacağımız yıl miktarı azıcık bi şey. Bırakın da moda bana ayak uydursun. Hem o zamanlar ateş ile su oynamaktan blogu tanıyacak vaktim yoktu. Mutlu bir çocuktum.
6-Hangi kaynaklardan ilham alıyorsunuz?
Özellikle bir isim vermeyeceğim fakat gördüğüm her şeyden çok etkilenen bir insanım. Okuduğum bir kitaptan(bkz at kafası) Ya da bir olaydan. Haliyle özenilecek insan dolu.İlham kaynağım da dolayısıyla açık kaynaklar oluyor. Olabildiğince bir şeyler kapmaya çalışıyoruz fakat istesem de özendiğim insalar gibi yazamıyor, çizemiyorum. Zaten iki insan aynı olsaydı birine gerek kalmazdı. Bu nedenle herkes kendiyken güzel :) İlhamınız hayatınız olsun. Kimse sizin yaşadığınızı yaşamamıştır bu hayatta. Emin olun.
Bu arada bu yazım tarzını kimde görmüşsen bana da söyle de içim rahatlasın. Bazen kendimi çok yalnız hissediyorum. Bu kadar saçmalamaya çalışıp beceremeyen tek insan mıyım diye.
7- Diğer blog sahipleriyle iyi iletişim kurabiliyor musunuz?
Bunu diğerlerine sormak lazım. İyi iletişim kurabiliyor muyum? Hatta şöyle yapalım. Ben size "Nasıl tanırdınız?" sorusunu yöneltiyorum. Siz de yorum yapacaksanız -ki yapmanızı çok isterim- soruya cevap ile başlayın yorumlarınıza.
Fakat kendimi eleştirmem gerekirse, yorum yapın diye tutturuyorum fakat ben de başka bloglara yorum yapmakta üşenebiliyorum-ki bu çok sık oluyor- Belki de hayata bir tepkimdir bu üşengeçliğim bilmiyorum. Size bir tepki değil bunu bilin :)
8- Bloggerda rahatsız olduğunuz bir konu var mı?
Her bi şeyde kusur ararsak çok şey buluruz. Bunun yerine gülümseyin geçin. Şahsen ben öyle yapıyorum. Bloglar konusunda rahatsız olduğum bir konu varsa ve ben haklıysam zaten bu diğer bloggerlar tarafından da fark ediliyor ve haliyle dile getiriliyor. Bu nedenle sorun yaşamıyorum. Fakat eğer ki yalnızca ben yakınıyorsam genelde nefsimdendir diyerek susuyorum. Bardak taşana kadar.
Son olarak bir soru da ben eklemek istiyorum.
9-Yazılarını ne olarak görüyorsun?
Evet ifade etme özürlüsü bir soruyu ancak bu kadar güzel sorabilir... Demek istediğim, Yazdığın yazıları ne olarak görüyor olman. Bir yazı? Çiziktirme? Gelecek? Deneme? geçim kaynağı? Eğlence? Saçmalama?
Benim cevabım: Geleceğe bir mektup. Başlangıcı(hayali kafamdaki) da şöyle olan bir mektup:
Kendime çeki düzen vermem gerektiğini anlamamamı sağlayan mim, geleceğe bir mektup olarak seni buraya koyuyorum. Lütfen gelecekte bir gün beni kahkahalarla güldür ^^
