Blog korkularım #1

Şu blog ile ilgili beni korkutan bazı şeyleri sizlerle paylaşmak istiyorum. Bunlar o kadar fazlalaştı ki sizlere anlatmadan duramıycam. Gizemi severim ama gerçek hayatta değil. Ve bu olaylar beni o kadar ürkütüyor ki !

1. Tıklanma sayı rekoru kıran post

Evet bu yazı rekoru son 8 aydır elinde tutuyor ve bırakacak gibi değil. Günlük blog görüntülenme sayılarını incelerken günde tıklanan sayısının yarısının bu yazıya gelmesi tesadüf mü?

Yazı için tıklamayınız. Ne yani daha çok tıklansın da merakımdan çatlıyım mı?

KORKUYORUM! Ve Bu korkumu yazıya son 4 aydır yorum yazan ilk arkadaşa bu yorumumla olabildiğince açıklamaya çalıştım:

2. Yazıyı yayınladığım anda beni +1'leyen dost

Google+'a kaydolduğumdan beri yazılarımı +1'leyen gizli bir fanım var. Bu gizli şahsı ne kadar sevdiğim kelimelerle anlatamam. İlk beğenilerimi hep kendisi yapar ve şu zamana kadar birinci mevkiden aşağı adımını atmadı. Bir nevi sponsorum gibi. 

《 Bir Otaku'nun Günlügü 》

Not: Amaçtan baya bir sapitti ama yine de okuyun ya ...

Nabeeer ~ 

( Basliktaki ' otaku ' aslinda ' her saatini anime bebislerini düsünerek geçiren asosyal bir fujoshi ' nin kisaltilmisidir. )

Uzgunum ... Yine bu gif ; 3;

Blog adimiza bakinca fark ettim ki hiç günlük falan yazdigim yok ... 

Eskiden tutardim aslinda. Böyle pembe bir seydi. Teyzem almisti ilk kardesim dogdugunda. Yaninda böyle devasa bir Bratz kalemi vardi. 

Komik komik seyler yazardim. Geçen bi bakiyim dedim ... Tavsiye etmiyorum. Gülmekten hastanelik olursunuz. 

Simdi düsündüm de, bloga günlük yazsam nasil olur ? Tabiki de her gün yazamayabilirim ama denerim en azindan. 

(Blog herkese açik oldugundan özel seyler yazamam bu arada .) 

Hadi ilk sayfayla basliyim. 

Temel ihtiyaç: Anlatma isteği

Bazı bloggerlar diyo "küçüklüğümden beri yazma  ihtiyacı duymuşumumdur" diye. Ben hiç öyle bi ihtiyaç hissetmedim. Aslında ben yazmaya değil anlatmaya ihtiyaç duyardım.

Biz üç kardeşiz; ablam,ikizim ve ben. Küçükken her ailede olduğu gibi dışarıdan haber getiren en büyük kardeş yani ablam olurdu aynı bizi koreyle tenıştıranın o olduğu gibi.