Nedir bu yazılar?
Blog korkularım adlı yazılarım, Blogger'da beni ürküten, saçma olan, neden olduğunu bilemediğim olayları sizlere anlatarak dertleştiğim bir yazı silsilesi. Gerçi daha o kadar çoğalmadılar şu an ikincisini yazıyorum fakat inşallah ileride o da olacak.
O zaman anlam veremediğim durumlar konusunda beni aydınlatmanız dileğiyle, iyi okumalar!
1)Mobilde önizleme yapamıyor olmam
Bilmiyoeum sizlerde oluyor mu olmuyor mu fakat blogumu açtığım ilk haftadan sonra ne zaman telefondan yazı yazsam ve önizlemesine baksam şu görüntüyle karşılaştım:
7.sınıftan beri bimcelliyim bi yerimde eksiklik hissetmiyorum B)
Blogu açtıktan bir hafta sonra diyorum çünkü bir yanım o zamanlar bu özelliğin çalıştığını, kodları bilmeden kurcaladığım zamanlar bir şeyler yaptığımı söylüyor. Hafızam da belli ölçüde bu düşünceyi destekliyor. Fakat ben hafızama fazla güvenmem. Daha geçen gün tarihte beni yazılı kağıdımla başbaşa bıraktı ne güvenicem!
Sizde de böyle bir durumun oluştuğu oluyor mu?
2)Yayınlandıktan çok sonra kontrol panelinde görüntülenmesi
Yine blogu ilk açtığım dönemler blogda saat ayarlama diye bir seçeneğin olduğunu bilmiyor, yazılarımı amerika saatine göre ayarlıyordum. Nasıl mı? Tam hatırlamıyorum fakat yazılarımı gece 12'de yayınlar, kontrol paneline sabah 7 de gelmesini sağlardım. Evet kendime cahilce işkence ettiğim uzun bir dönem vardı.
Kontrol panelini bilmeyenler için açıklama: Blogger'ların blog yazılarını takip ettikleri yer.
Önüme gelene açtığım bloglar sjksjs(özellikle de ablama)
Sonradan bir blogda(Allah razı olsun-kim olduğunu hatırlamıyorum.) şu saat şeysi nedeniyle bu durumun oluştuğunu öğrendim ve o gün bugündür rahattım. Rahattım. Birkaç haftadır yine aynı sorunlar olmasaydı.
Anlamıyorum ki! Saat de doğru neden yazılarım yayınladıktan 2-3 saat sonra yazı kontrol paneline geliyor? Sizde de böyle oluyor mu?
Bence bu kadar blog derdi yeterli. Kafanızı şişirmek istemem. Am şunu söylemeliyim ki benim dertlerim kesinlikle bunlar değil. Bunlara alışalı bir sene oluyor :) Blogla yaşamayı dolayısıyla da bu durumlarla karşılaşmaya alıştım. Benim derdim başka. Bunları dinleseniz ne fark edecek! Ben içimden geldiği gibi yazmış olduğum bir yazı ile dertleşmek istiyorum. Hatta dertleşmek değil de ben anlatıyım hep beraber şunun bi analizini yapalım. Hem o kadar yazmışım içimde kalmasın.
Peki neyin analizini?
Bundan 3-4 hafta önce ergenliğimin ve fen liseli bir herbivor olmam dolayısıyla dünyanın sonu gibi feryat etme psikolojimi.
"Bir önceki yazılım kötü geçti. Ondan önceki de kötü geçmişti. Öbürkünden de kötü bekliyorum ama sanırım diğerlerinden daha çok sarsılıcam. Ee çünkü herkesinki(!) kötü geçmiş. Ondan öncekileri hatırlamıyorum bile. Hatırladığım iyi geçen bir iki tanesi dışında kayda değer bir beklenti içerisinde değilim.
Bu durum kalbimi ağrıtıyor.
Her şey bir zincirleme halinde.
Yazılım kötü geldi. Ee nolcak? Dünya'nın sonu mu? Bi şey olmaz yani bi sonrakine düzeltirim. Geçen dönem de böyle demiştin biliyorsun ki daha kötü geldi. Ee nolur ki bu dönem böyle gelse!? Bi şey olmaz ama beynim dinlemiyor. Diyor ki giderek boşluğa düşüyorsun. Toparlanamayacak gibi değil ama işte cevapsız sorularla karşılaşıyorsun."
Bir şeyleri yazmak ağzından çıkanlara kesin mühür getirmekmiş. Bu yazıyı yaklaşık bir ay önce 2 saat boyunca yatakta sönüp sessizce ağlamaya çalışan (sessizce de hiç tadı çıkmıyor bea) sonunda da beyaz sayfaları depresif moduyla kirleten biri tarafından yazıldı. Sonra nasıl oldu da sonlandırdı hatırlamıyorum fakat bunun ani gerçekleştiği kesin. Ergenlik bu olsa gerek.
Bi de bu yazıları gören sanıcak ki bu kız her yazılıdan 30 40 almış. Elhamdülillah ki almamış. Fakat kınadığım başıma gelmiş. Kimi kınamış da başına gelmiş! Ne yani düşük alıcam diye yüksek alan tayfayı insan hiç kafaya takar mı, başına geleceğinden korkmadan kınar mı, ne gereksiz! Yine de bazen insanın kınadığının başına gelmesi düşük almasından daha çok üzebiliyor insanı. Çok Şükür ki o insanlar kadar düşmemeyi başarıyor insan ve kime kötü geçtiğini söylediyse gidip helalleşebiliyor. (Derde bak(!) dünyanın en gereksiz üzüntüsü.)
Sonuçta: Kötü geçtiğini düşündüğüm sınavlardan iyi, hatta birkaç tanesi dışında baya iyi almışım.
Noluyor böyle? Nedir bu karamsarlık? Allah'tan ümit kesilmeyeceğini bile bile neden lades olmak?
Ergenlik...Her şey bu kelime altına sığınılabilir mi? 15-16 yaşındaki bir insanın yaptığı her şey affedilebilir mi? Ona günah değil mi? O daha çocuk mu? Daha mı az cezalandırılacak? Ergenlikle yetişkinlik arasındaki tek fark tecrübesizlik mi?
Son cümlelerim bana değil. Okuluma. Haksızlıklara. Karşı çıkmak isteyip yapamadıklarıma. Yalan söyleyen hocalara, bilmeyen ergenlere. Bu kadar küçük durumlara karşı çıkamıyorsam gelecekte haksızlığa nasıl karşı çıkacağıma. Gerçi ergenlerle uğraşmak normal insanlarla uğraşmaktan çok daha zor, sizce de değil mi?
