MİM #04 Ben küçükken

DSK'nin pasladığı mimi cevaplamak icin beynimin en ücra köşelerinde kadar bir anı taramasi yaptım. Oldukça zordu. Hangi akılla mimlenmek istemiştim ki :D neyse iyi oldu yeniden ne kadar saf bir çocuk olduğumu anladım.
O zaman başlıyorum:

Tanıştırıyım: Ablam.

Ben küçükken portakal çekirdeği yersem midemde portakal ağacı büyür diye korkardım. Bu düşüncelerin altında hep demon ablam var -_-

Ben küçükken babannemin sık sık tekrarladığı "Yemeğini tam sıyırırsan nişanlın güzel olur" repliğinden yola çıkarak gelecekteki nişanlım için elimden geleni yapardım ki o zamanlar nişanlı kelimesinin anlamını tam kavrayacak yaşta olduğumu bile sanmıyorum.

Ben küçükken her çocuk gibi yetişkinlerin aksine asla oyun oynamaktan bıkmayacağımı ölene kadar annemlerden para kopara kopara aldığımız minişleri saklayacağımı sanırdım halbuki şu an komşunun kızı geldiğinde nereye koydugumu unutur haldeyim.

Ben küçükken ailedeki tek sarışın olmamın ve kimseye benzemeyişimden dolayı ablama oyuncak olmuş kandırılırdım. Hep seni çöplükten bulduk gibi klasik abla repliklerini söyleyerek üzerimde bir baskı kurardı. Bense soylediklerine inanmadigimi düşünüp günlerce kafa yorardım. Biliyordum beni çöplükten bulmamışlardı ama işte insan düşünüyor, bazen de tedirgin oluyor.

Ayrıca küçükken çokça kandırılırdım gerek ablam gerek kuzenlerim arkadaslarım tarafindan. Hala da devam ediyor Sırf bu yüzden arkadaşlarım tarafından saf kız olarak bilinirim.


Ben küçükken erkeklerin ağlayamadıklarını sanırdım. Ağlamadıklarını değil ağlayamadiklarını yani öyle bir yetilerinin olmadığını düşünürdüm ama varmış ¤_¤

Asla sorgulamazdim. Aa öyle mi tamam. Tepkileri verirdim.
Yadırgamazdim her seyi masum sanırdım. 
Görünen kısımdan ötesi olmadığını düşünür kafama takmazdım
Ama bir de bunun 25. karesi yani bilinç altı varmış...

Ekstra olarak oda arkadışımdan iki tane:

Ben küçükken kokularin koklandıkça azaldığını düşünürdüm örneğin elimde bi gül varsa bir defa koklar ve başka da kimseye koklatmazdım ertesi gün tekrar koklamak için ;)

Ben küçükken annemden izin almadan hiç bir şey yapamayacağımı düşünürdüm mesela su içecekken uyuyacakken hatta tuvalete giderken bile annemden izin alır öyle giderdim. Kimse bana izin almama gerek olmadığını söylememişti... Bu böyle 6 yaşıma kadar devam etti. Ne kadar saf bir çocukmuşum.

Mimi cevaplamadan önce ne yapıcam diye strese girmiştim ama şimdi sona erdi. Elinden geleni yaptigim İçin beğeneceğinizi umuyorum. O da arkadaşımınkiler daha komikmiş ilk duyduğumda kahkaha atnıştım!

Şimdi klasik replikler zamanı : Düşündüm de çocuk olmak hiç fena bir fikir değimiş.

Klasik replik zamanı sona erdiğine gire her zamanki mim paslama faslına geçiş yapıyorum:

~Nana Happy
~Hilal~
~saydam
~moka
-Mugilock
~Gurakawa Yuu
~zuri chan

Peki siz küçükken nasılsınız???
Cevaplarinizi bekliyorum. İster yoruma ister bloga :》Aslında bu postu okuyan herkesten yorum bekliyorum :) FIGHTINGGG!