Yazılıya girmek mi büyük marifet yoksa alacağın puanı yiğitlikle kucaklamak mı?

Üstümden yedi yazılılı bir tır geçti. Ah pardon hafta demek istemiştim -.-

Fark ettiyseniz baya uzun bir süredir yazamıyorum. Bunun bir sebebi yurda gitmem olsa da büyük sebebi yukarıda bahsettiğim yazılılar. Ama çok şükür bitti. Peki ne kadarı?

Neredeyse bütünü bitmiş olsa da haftanın son günü yavaş yavaş puanlarımızın açıklanmaya başlamasıyla bir şeyi gözden kaçırdığımı fark ettim:

Yazılıya girmek büyük marifet değilmiş asıl marifet alacağın puanı yiğitlikle kucaklamakmış.

Yani daha yolun yarısı duruyor. En tehlikeli olan.

Not: Daha çok çocukluk travmalarımdan bahsettiğim bir yazı olacaktır.

Not 2: Lütfen başarı algımı eleştirmeyin biraz da benim bakış açımdan düşünün ^^ 50 alan bir insan için 70 güzelken hep 90'larda alan bir insan için 80 kötü bir nottur. Bunu da unutmamanız dileğiyle iyi okumalar...

MİM #04 Ben küçükken

DSK'nin pasladığı mimi cevaplamak icin beynimin en ücra köşelerinde kadar bir anı taramasi yaptım. Oldukça zordu. Hangi akılla mimlenmek istemiştim ki :D neyse iyi oldu yeniden ne kadar saf bir çocuk olduğumu anladım.
O zaman başlıyorum:

Tanıştırıyım: Ablam.

Ben küçükken portakal çekirdeği yersem midemde portakal ağacı büyür diye korkardım. Bu düşüncelerin altında hep demon ablam var -_-

Ben küçükken babannemin sık sık tekrarladığı "Yemeğini tam sıyırırsan nişanlın güzel olur" repliğinden yola çıkarak gelecekteki nişanlım için elimden geleni yapardım ki o zamanlar nişanlı kelimesinin anlamını tam kavrayacak yaşta olduğumu bile sanmıyorum.

' AÇIL ?¿SUSAM?¿ AÇIL ' GERÇEKLERİ

Geçen DSK'nin mimini cevaplamak için metaryal ararken Ali baba ve kırk haramilerden bildiğimiz "Açıl susam Açıl!" gerçekleriyle yüzleştim. Ben Küçükken tahmin edemesem de şuan tahmin ettiğim gibi  aslında susam bildiğimiz susam değilmiş.