Neler oluyor #5

Zdravooo!!! Yani boşnakça merhaba!

Görüşmeyeli nasılsınız?? 

(Bosna ilginç bir şekilde yağmurluydu)

Bana nasılsın diye sorulduğunda 25 gündür seferiyim şeklinde cevap veriyorum ahahkjdnfjvbf 

Şimdi itiraz edecek ve kaldığın yerde 15 günden fazla duracaksan seferi olamazsın diyeceksiniz fakat işin garip yanı ben 3 farklı şehir 2 farklı ülke değiştirdim dolayısıyla bir de bakmışım seferilik sürem 25'e kadar uzamış! 

Seferi ayım olmuş olan temmuz ayı da bitiyor. O zaman bu ay içinde neler yapmış olduğuma değiniyim:

Bodrum maşallah 800 kilometre yol demek olduğu için ilk seferilik maceram o zaman başladı. 5 günlük tatilim (1 defa denize gidebildim maalesef) Bosna uçağımın erkene alındığı haberi ile sona erdi ve ilk uçakla TEK BAŞIMA Bodrum-İstanbul yolcusu oldum.

Güzeldi çünkü tektim ve cam kenarı benimdi. Teşekkürler baba!

Akşam yolculuğu olduğu için uçakta güneş battı. Artık gökyüzünün ne kadar güzel olabileceğini siz düşünün.

Sonra 1 günlük seferiliğe ara verip evime geri döndüm. (Yalnızca 12 saat sonra beni yeni bir uçak yolculuğu bekliyordu ve 12 saatin 7 saatini uykuda harcadım. -Uyku önemli tabi) Bu zaman zarfı hücresel veri ağımla geçirdiğim son zamanlardı sonrasında 15 gün yok.

Uyku meselesi demişken uykumdan feragat edip, olmam gereken yere 2 saat önce vardığımı da anlatayım. Bir insan Atatürk Havalimanına 9.30da gelmek için 6.50'de çıkar mı yaw? Çıkarmış. Teşekkürler Hala!

Neyse işte sağ salim vardık elhamdülillah. Fakat sonra bir hayalkırıklığı daha yaşadım: Bosna'ya o gün giden tek kızmışım!

DUYURU! ‹Anket ve Tam liste›

İyi Bayramlar!! Bayramınız nasıl geçiyor? Neşeli? gürültülü? kalabalık? Zengin gibi? Sessiz? Sıkıcı? Sıradışı?

Benim için sıradışı bir bayramdı bu bayram. Her bayram kalabalık ailelerin bir araya geldiği bayramı hayal ederken kendimi Bodrum'da çekirdek aile + bir amca ile tatil yaparken buldum.

Aslında bizim sülalenin buluşma yeri bodrumdur. Yani buraya gelme amacımız akraba toplantısıydı. Fakat yalnız kaldık çünkü babaannem son dönemde biraz kötüleşti. Ayrıca Bosna gezim de, Bodrum tatili için beni beklemedi biz de babamın tatiliyle benim tatilimin kesiştiği tek hafta olan bayram tatilinde buraya geldik ama maalesef yarın ailemden ayrılıp İstanbul'a dönüyorum.

Bayramınızı böyle kuru kuru kutlamak olmaz ben şuraya bir @yugurenokagayaki productiondan yeni bir resim paylaşayım da neredeyse yayınlayamadan bitecek olan bayramın bitmemesinden yararlanayım.

Eid Mubarak!!😁😄😄#eid #eidmubarak #bayramşekeri #bayramçikolatası #lollipop #candy #bayramınızmübarekolsun #ramazanbayramı #sekerbayrami #şekerbayramı #animestyle #anime #drawing #cute #naruto #animeartist #illustrated #illustration #sketch  #painting #originaldrawing #hijab #hijabgirl #chibi #chocolate #mosque #ülker #koska #koskakağıthelva

yugurenokagayaki (@bikbal) tarafından paylaşılan bir fotoğraf (5 Tem 2016, 10:53 PDT)

Youtube gezintilerim #2~ÇağlarÖncesi

Bir zamanlar youtube'u sadece sevdiğim dizilerin kesilip biçilerek oluşturulan MV'lerini izlemek için girerdim. İzlerdim ve özenle videoları eleştirir, hayran kalırdım. Bazılarını o kadar çok beğenirdim ki telefonuma indirip yakın uzak bütün arkadaşlarıma izletirdim. (Kdrama propagandaları vol#927837)

Tabii bunlar eskide kaldı. Artık youtube ilgi alanlarım değişti. Şuradan youtube gezintilerim #1'e ulaşabilirsiniz. Arasıra -çok nadir- bu tarz videolara bakıyor ve boşa geçirdiğim zamanlara rağmen kendimle gurur duyuyorum. Neden mi?

Çünkü bir zamanlar-ki bu iki sene evvel oluyor- tam doğum günümden 3 gün önce-öyleymiş bilmiyordum- uzun uğraşlar sonucu bir video hazırlamıştım. En sevdiğim dizi: Cunning single lady hakkında.

Geçen gün ablam ilk defa youtube'a DIY(do it yourself)  tarzı bir video yükledi. Böylelikle görüntülenme sayısı başlığı altında ego tatmini olayımız başladı. Ablam sürekli yalnızca 4 görüntülenme olduğundan, 4 görüntülenmenin de bizden olduğundan kahkahalarla bahsedip durdu. Sonra ben bir şey olmaz, iki sene evvel bir video yüklemiştim şimdi baksak ancak 500-600 görüntülenmeye ulaşmıştır dedim. Sonra ablam da "vay be" dedi. "Benim gibi video yapanlar 2 yılda 120ye anca ulaşmış seninkisi onlara oranla baya iyi" dedi.

Sonra biz gerçek verilere ulaşalım dedik ve youtube'u açtık!

Biz şok!! Csl funny moments viseom 13Bin görüntülenme ve 38 beğeni almış!! Ve benim bundan haberim yok. Haberim olmayan tek şey de o değilmiş. Ayrıca ilk amatör video birleştirmem olan kdrama funny moments videom da 5000e ulaşmış! Şaşırdım ama öyle böyle değil. Ayrıca herkesin boş bir iş yaptığımı söylemesine rağmen yaptıklarımın meyvesini almak hoşuma gitti.
Diğer video'm:

Şuraya da ablamın DIY'ımsı videosunu koyayım görüntülenme 4'ten yükselsin yazık şimdi :) . Bu arada videonun düzenlemesinin bir kısmı bana ait.

Yalnızca izlenme sayısında mı kaldık! Tabi ki hayır. Sonra da bir süre youtube'un istatistiklerine bakıp eğlendik. Ama o konuya girmeyeyim. Biz konumuza, çağlar öncesinde izlediğim youtube favlarıma geri dönelim.

Bir de bu kızın 9 yaşında oynadığı en sevdiğim dizi olan god's gift dizisinin videosunu yapmıştım ama toparlayamadım arada kaynadı. En kısa zamanda toparlayıp Yeni bir youtube macerası yaşamak için tohumları eksem mi :D

Lütfen dizi ayrımı gözetmeden izleyin!! Spoiler yoktur!! Zaten pek çoğu ilk iki bölümün kesilip yapıştırlmasından oluşuyor. İyi Seyirleeer!

I Miss You - Şarkı ismi: Lightning

Big

Healer

You came from the stars

Master's sun

Yine healer

Angry mom.

Bir bu kadar video daha var size gösterilecek fakat onları *isterseniz*  başka bir çağlar öncesi youtube gezintilerim yazısında paylaşabilirim. Özenle seçtiğim videolarımı beğendiniz mi?? Sizin de böyle hoşunuza giden kes yapıştır videolarınız var mı?

Eşsiz mi eşsiz mi?

Çoraplar... Ayağa giyilen, spor ayakkabısından gözükse de pantolonun paçasıyla örtülen özel eşyalar benim için. Özel demişsem de değerli anlamayın. Dışarıdayken çoraplarımın gözükmediği ve mescit dışında ayakkabılarımı çıkarmadığım için özel şeyler.

Peki onlar gerçekten özel ve güzel mi?

Geçen gün evde çorap aradım.
Ama cidden aradım yani yeni yıkanmış çorap kokan her odada bulundum.
Küçüklüğümden beri görmeye aşina olduğum eskimiş çorapları elimle itip asıl güzel olanlarla küçük bir mülakat yaptım.
Kimisi renginden, kimisi dikişinden ödün vermişti.
Kısacası çorapların derdi benden de çoktu.
Düşündüm, Allah aşkına bu eve kaç yıldır düzgün çorap girmiyordu?!

Aslında çoraplar konusunda bu kadar garip(vurdum duymaz) bir aile olduğumuzu ilk defa geçen sene yurtta kalırken fark ettim. Bir insan hangi çorabın kendisine ait olduğunu bilmez mi yahu? İşte ben bilemiyordum. Çünkü ortada duran o çorap benim çorabım olmasa bile ikizimin ya da ablamın olabilirdi. Ve çorap çoraptı çok da önemli değildi. Sırf bu nedenle yanlışlıkla oda arkadaşımın çok çorabını çalmışımdır. Sağolsun asla kötüye yormadı :D

Ablam bir keresinde demişti ki:

"İnsan sabah güzel bir çorap giyerse güne güzel başlıyor."*
*Şimdi yalan olmasın tam bu cümleyi söylememişti ama buna benzer bir şeydi.

O zamandan beri en büyük hayalim gerçekten benimsediğim güzel bir çorap giymek.
Aslında bu hayalimi gerçekleştirebilmek benim için oldukça kolay bir şey fakat güzel çoraplar benden oldukça uzaktır. Bir kere güzel nedir ki? Ben oldukça düz mantık bir insanımdır ve benim için güzel çorap her türlü kıyafetle giyebileceğimdir.

Sırf bu nedenle asla renkli çorap almam. Ya siyah ya da beyaz alır ve giyerim. Bazen çok nadir -ablam renkli şık bir çora almışsa ve de benim kıyafetlerimle denk gelmiş ve çoraba uyum sağlamışsa- o zaman bu güzel çorap uyumu hayalim gerçekleşir. Ama dediğim gibi, siyah-beyaz ile bu denk gelme olayları fazla yaşanamıyor.

Bugün Pendik'e gittim, ortaokul arkadaşlarımla buluşmaya. Biraz da erken gittim ki Bosnaya gitmeden önce ihtiyacım olan bütün eksikliklerimi gideriyim. Dolayısıyla buluşmadan önceki bir saatimi gezmeye adadım fakat "CANIM" arkadaşlarım kırtasiye malzemeleri dolu dünyaya dalarken ben de dükkanlarda çürüdüm. Sonuç olarak, çorap alamadım.

Sonra arkadaşlarla buluştuk. Öyle kocaman bir grup sayılmazdık ama gruptuk işte. VE BEN MİNİ ÇAPLI PENDİK GEZİMİZ SIRASINDA HERKESİ BEKLETEREK ÇORAP ALMAYA GİTTİM MUHAHAHAHHAHA.

Çok da iyi yapmışım. Evimiz güzel çorap gördü. Fakat o aceleyle yalnızca 3 çift çorap alabildim dolayısıyla normal insanlar gibi güzel çoraplarla yaşayabilmemiz için geriye 380447 çift daha güzel çoraba ihtiyacımız kaldı. (evdeki çorapların O kadar işe yaramaz olduğunu düşünüyordum.) Kısacası fail etmiştim.

Gezintiden miras kalan ayak ağrılarıma rağmen oturdum düşündüm. Ne yapabilirim. Sonradan aklıma 1 aydır yıkanmış ve asılmayı bekliyor olmasına rağmen unutulan(unutturulan :), odamın bir köşesinde kendi halinde kuruyan çamaşır sepeti geldi.

Belki aralarında hala işe yarar eşsiz birkaç çorap bulabilirdim.

Evet gerçekten oldukça eşsizlerdi. EŞSİZ.

Yok arkadaş, bütün sepeti boşalttım yok. Üstünde çizgiler olduğuna emin olduğum fakat yıkanmaktan rengi solmuş bu nedenle hangi renk olduğunu kestiremediğim çorabın eşi yok!

İngilizcem için seferberlik ilan ettim!

Duyduk duymadık demeyin. Uğramadığım günler için de kızmayın.

"İnşallah Uzak bir diyarda dil okuluna gidiyorum!"**

Hem de 2 haftalığına. Hem de ikizim olmadan. Hem de 2.derece tanıdık bir kişiden başka tanıdığım kimse olmadan!!

**Sjkjskjsk şimdilik söylemeyeyim sonra aşağıda bir yerlerden öğrenirsiniz neresi olsuğunu :)

Kabul, ben kaşındım. İngilizcem adına yazılılar dışında hiçbir çalışma yapmayarak mı kaşındım yoksa ikizimden aşırı bunalıp tek başıma gitmek gibi bir özgüven patlaması yaşamamla mı kaşındım derseniz valla yalnızca kaşındım derim.

Dolayısıyla da son 1 ay kala dedim ki "Bu ingilizceyle ben ne yapmayı düşünüyorum orada acaba??"

İngilizceme bakışım.

Aslında ingilizcemin bir sorunu yok. Yani sadece derste öğrenilen, full teorik bilgiden oluşan grameri, azıcık uğraşla edinilmiş orta halli bir kelime dağarcığı ve itinayla boş verilmişlik psikolojisi var.