1 Temmuz 2016 Cuma

Eşsiz mi eşsiz mi?

Çoraplar... Ayağa giyilen, spor ayakkabısından gözükse de pantolonun paçasıyla örtülen özel eşyalar benim için. Özel demişsem de değerli anlamayın. Dışarıdayken çoraplarımın gözükmediği ve mescit dışında ayakkabılarımı çıkarmadığım için özel şeyler.

Peki onlar gerçekten özel ve güzel mi?

Geçen gün evde çorap aradım.
Ama cidden aradım yani yeni yıkanmış çorap kokan her odada bulundum.
Küçüklüğümden beri görmeye aşina olduğum eskimiş çorapları elimle itip asıl güzel olanlarla küçük bir mülakat yaptım.
Kimisi renginden, kimisi dikişinden ödün vermişti.
Kısacası çorapların derdi benden de çoktu.
Düşündüm, Allah aşkına bu eve kaç yıldır düzgün çorap girmiyordu?!

Aslında çoraplar konusunda bu kadar garip(vurdum duymaz) bir aile olduğumuzu ilk defa geçen sene yurtta kalırken fark ettim. Bir insan hangi çorabın kendisine ait olduğunu bilmez mi yahu? İşte ben bilemiyordum. Çünkü ortada duran o çorap benim çorabım olmasa bile ikizimin ya da ablamın olabilirdi. Ve çorap çoraptı çok da önemli değildi. Sırf bu nedenle yanlışlıkla oda arkadaşımın çok çorabını çalmışımdır. Sağolsun asla kötüye yormadı :D

Ablam bir keresinde demişti ki:

"İnsan sabah güzel bir çorap giyerse güne güzel başlıyor."*
*Şimdi yalan olmasın tam bu cümleyi söylememişti ama buna benzer bir şeydi.

O zamandan beri en büyük hayalim gerçekten benimsediğim güzel bir çorap giymek.
Aslında bu hayalimi gerçekleştirebilmek benim için oldukça kolay bir şey fakat güzel çoraplar benden oldukça uzaktır. Bir kere güzel nedir ki? Ben oldukça düz mantık bir insanımdır ve benim için güzel çorap her türlü kıyafetle giyebileceğimdir.

Sırf bu nedenle asla renkli çorap almam. Ya siyah ya da beyaz alır ve giyerim. Bazen çok nadir -ablam renkli şık bir çora almışsa ve de benim kıyafetlerimle denk gelmiş ve çoraba uyum sağlamışsa- o zaman bu güzel çorap uyumu hayalim gerçekleşir. Ama dediğim gibi, siyah-beyaz ile bu denk gelme olayları fazla yaşanamıyor.

Bugün Pendik'e gittim, ortaokul arkadaşlarımla buluşmaya. Biraz da erken gittim ki Bosnaya gitmeden önce ihtiyacım olan bütün eksikliklerimi gideriyim. Dolayısıyla buluşmadan önceki bir saatimi gezmeye adadım fakat "CANIM" arkadaşlarım kırtasiye malzemeleri dolu dünyaya dalarken ben de dükkanlarda çürüdüm. Sonuç olarak, çorap alamadım.

Sonra arkadaşlarla buluştuk. Öyle kocaman bir grup sayılmazdık ama gruptuk işte. VE BEN MİNİ ÇAPLI PENDİK GEZİMİZ SIRASINDA HERKESİ BEKLETEREK ÇORAP ALMAYA GİTTİM MUHAHAHAHHAHA.

Çok da iyi yapmışım. Evimiz güzel çorap gördü. Fakat o aceleyle yalnızca 3 çift çorap alabildim dolayısıyla normal insanlar gibi güzel çoraplarla yaşayabilmemiz için geriye 380447 çift daha güzel çoraba ihtiyacımız kaldı. (evdeki çorapların O kadar işe yaramaz olduğunu düşünüyordum.) Kısacası fail etmiştim.

Gezintiden miras kalan ayak ağrılarıma rağmen oturdum düşündüm. Ne yapabilirim. Sonradan aklıma 1 aydır yıkanmış ve asılmayı bekliyor olmasına rağmen unutulan(unutturulan :), odamın bir köşesinde kendi halinde kuruyan çamaşır sepeti geldi.


Belki aralarında hala işe yarar eşsiz birkaç çorap bulabilirdim.

Evet gerçekten oldukça eşsizlerdi. EŞSİZ.

Yok arkadaş, bütün sepeti boşalttım yok. Üstünde çizgiler olduğuna emin olduğum fakat yıkanmaktan rengi solmuş bu nedenle hangi renk olduğunu kestiremediğim çorabın eşi yok!



Tek onun mu! Dağ kadar çorabın da eşi kayıp. Fakat bu seferkilerin sorunu benle. Anlamıyorum ki milyon tane siyah çorap var hepsinin sadece kumaşları ve giyme yerlerinin katlanma yeri farklı. İnsan bi tabana ayırt edici bi şeyler yazar çizer. Yok!


O kadar efkarlandım ki çorapların kayıp ikizlerine el ilanları bastırıp sokakta dağıtmaya karar verdim. Snapchat bu görevi görür sanırsam.

Bir de çoraplar arasında gerçek eşleri olmasalar da birbirlerine yakıştırdıklarım var ki bence onların sonu "Happy Ending"e kavuşacak. Yani sadece giyme yerinde bir farklılıkları var zaten o da pantolon tarafından örtülecek B) Bence sorun yok.
Resmen eşlerinden boşanmış iki çorabı birbirleriyle evlendirdim. Ooo yuva kurdum. Bozulmaz inşallah!


Fakat en üzücü kısım eşsizler değildi. Üzücü olan çöpe gidenlerdi. Çocukluktan ergenliğe geçişte bile beni yüzüstü bırakmayan, misafirlikte beni utandırsa da ayağımı kaldırmamam halinde herhangi bir sorun olmayacağını hesaplatan çoraplardı.
Ben niye onları daha önce çöpe atmamıştım ki?!

Aslında annem hep der. Eskimiş ve kullanılmayacak eşyalarınızı çöpe atın diye. Ama sanırım bizim nesil youtube ve daha pek çok DIY'ımsı şeylerden, her türlü artık eşyanın değerlendirilebileceğini, dolayısıyla da hiçbir kumaşı çöpe atmamamız gerektiğini öğrendi. Onlardan biri de bendim. Hiçbir çöpü atmaz ilerde değerlenir diye saklardım, her şeyi...

Yani bence çoraplarımı atmamam doğaldı benim için.
Onlarla vedalaşmak da bir o kadar zordu...

Halbuki ilk adımlarımı onlarla atmıştım sdhdhh abartmayalım herneyse.

Annem demin odaya geldi. Saatin ilerlediğinden ve artık uyumam gerektiğinden bahsetti. Sonracığıma gözlerimin 2.5 numaradan 6-7'ye çıkacağını, yaşlılığımda kısılınca çok acı çekeceğimi söyledi.

Bilmiyor ki kızı burada dünyayı kurtarıyor.
Bilmiyor ki o eşsiz çorapları eşsiz yapıyor.
Bilmiyor ki rezil oluyor. Bir de rezil ediyor.

Kapanışı Kuzenimin çocuğunun bir sözü ile yapmak istiyorum:

"Rana! Ben büyüyünce kokuşmuş çorap olacağım."

Nice kokuşmuş çoraplara!

(Aslında önce şu yazıda söz verdiğim izlediklerim yazısını yayınlamalıydım fakat o biraz arada kaynadı. Hem ilham de nadir geliyor. Mesela hiç gecenin 2'sinde çorap ayıkladınız mı siz? Her neyse. Kusura bakmayın.)

6 yorum:

  1. Ya harika bi yazı olmuş! akdmxnsjxkc bu kutsal görevde başarılar dilerim Ranao B-D Bu arada ben de çoraplar konusunda çok yuzeyselim galiba. Sınıf arkadaşlarım rengarenk çoraplar giyiyordu ayakkabının üstünden görünüyordu falan ben hep kısa siyah çorap dnbwdnnwd fixti yani benim. Çünkü ben çorap görünce çok rahatsız oluyorum ya millet bi de turuncu yeşil falan giyiyo görünce kafamı çeviriyorum..... belki de.... çorapları sevmiyorumdur...... omg...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dlmfnfnf aynen ya ben de garipsiyorum. Bi de oda arkadaşlarım daha çok garipsememe neden oluyor. Gidip renkli çoraplarını dert ediyor ve olmuş mu diye bana soruyorlar O.o

      Sil
  2. Çoraplar üzerine ancak bu kadar eğlenceli bir yazı yazılabilirdi. Okurken güldüm sürekli :D
    O ciddi anlamda EŞSİZ çoraplardan bende de sürüsüne bereket var. Neden atmıyorum orası büyük bir muamma....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürlerr güldürebildiysem ne mutlu bana :)
      Eşsizler başa bela... Eşsiz olsalar da :D

      Sil
  3. ellerine sağlık, harika bir yazıydı, sürükleyiciydi resmen lkjfwlfksd
    ah eşsiz çoraplar ah, öğrenci evinde yaşayamaya başlayıp kendi çoraplarımı kendim yıkamaya başlayınca eşsizlik durumunu çok iyi kavradım. elime gelen altı çorabın altısının da eşi olmaz mı ya?
    çorap önemli, bir hayat tarzı

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederimm :)
      Aileden uzak kalmak eşsizlikleri öğretiyor haklısınız :D

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...