Mutfakta geçirilen 3,5 saatin ardından sıra hamurlara şekil vermeye gelmişti. Hiç yardim etmeyen ikizim beni̇ şaşırtarak yanıma geldi ve sağımıza iç harcı solumuza hamuru alarak şekil verme operasyonuna başladık.
Mamafih işler yolunda gitmedi. İlk hamuru yapamadım diyerek yana koyarken şeklini iyice mahvedince bütün şekil verme işlemlerini ikizim üstlendi. Ben vermedim mantıken beni saf dışı bırakınca geriye yalnızca kendisi kaldı. Doğruyu söylemek gerekirse o da çok başarılı olamadı.
Fakat Buhar pişirme işlemi çok daha kolaydı, başardım! Tek başarımı burası ve iç harcı hazırlamak olduğunu düşünüyorum.
Amaan neyse sonuçta tadı güzel oldu. Annem hamuru pişirme şeklimi överken babam hamurum kalınlığından yakındı. Ama genel olarak kimse beni kırmadı anladınız siz mesajı :D
