18 Mayıs 2016 Çarşamba

Kadıköy'ün benle alıp veremediği ne? #2

1 yıl önce yaklaşık bu zamanlarda bir yazı yazmıştım. Başımdan geçen trajikomik bir olayı anlatmış, bu olaydan sonra ders aldığım konusunda güvence vermiştim.  Belki bazılarınız hatırlar.(moka💕) Devamı gelecek bir yazı değildi. Fakat geldi.

Peki ben bu yazıyı neden sizlere hatırlatıyor ve yazıma böyle bir giriş yapıyorum?
Çünkü başıma benzer, çok daha kötü bir olay geldi.

Yine eve giderken aktarma yapacağımız aracı beklemek yerine bu seneki oda arkadaşım Miss Ki ile Kadıköy'de kısa bir turu yapmaya karar verdik. Küçük bir tur olacaktı çünkü zamanımız geniş değildi ve bir elimde koca bir bavul vardı. Evet, Kadıköy'de elinde bavul ile gezen bir liseli görürseniz o benim.

Akmara(ünlü bir pasaj) doğru yürürken Miss Ki'ye uzun zamandır anketörlere rastlamadımdan ve bu durumun ne kadar ilginç olduğundan bahsettim.  Dualarım kabul oldu diye espriler yaptım. O da beni onayladı yolumuza devam ettik. Her zamanki gibi büyük konuşmuşum...

Tam bu sırada iti an çomağı hazırla misali koca caddede adamın teki bizim yanımıza gelip:
"Küçük bir anketimiz var katılmak ister misiniz?" dedi.

Ben hemen bu tür olaylardan nasibimi almış bir şekilde "Hayır olmaz" dedim. Benim cevabım oldukça kesindi fakat Miss Ki "2 dk'lik bi şeyse neden olmasın" deyiverdi!!

Ben Miss Ki'yi ikna etmeye çalışırken adam anketin konusunu söyledi:

"Size deterjan koklatacağız buna göre anketimizi dolduracaksınız." dedi. Tabii ki garipsedik ne o öyle koklatma felan! Ben gitmek istediğimi yinelerken Miss Ki espiri yaptı, adama espri yaptı.

"Yalnız biz 16 yaşındayız ne anlarız ki deterjandan, siz en iyisi başka birine sorun" dedi. Adam da yaşımızı 36'ya büyültebileceğimizi, sorun olmayacağını,  bizim bu anketi doldurmamız karşılığında 8 tl alacağını, bizim doldurmamıza ihtiyacı olduğunu, kesinlikle 8 dakikayı geçmeyeceğini söyledi.

8 dakika mı!! diye karşı çıkacakken adam, "Hemen şurada yapacağız anketi, ben sizin bavulunuzu oraya kadar taşıyım rahat edin" dedi.

Bavulu benim elimden almaya çalışırken izin vermedim ve gösterdiği yöne-iki mağaza arasında kalmış apartman dairesinin kapı önüne- doğru ilerledim. İki üç kişi vardı. Kısa bir sohbet ettiler. Sonra da adam bir üst kata çıkmamız gerektiğini söyledi.

Eee yetti artık dedim ve merdivenlere doğru gitmeye yeltenen Miss Ki'yi oradan çekip çıkardım. Yürü gidiyoruz dedim. O da bence de gidelim dedi ve gittik.

O zaman bu olay benim için büyük bir olay bile değildi. Gereksiz zaman kaybından kurtulmuştuk. Boşa vakitti! Neden yapacaktık ki!?
Tabii ki olaya yanlış taraftan bakabilmeyi başardım...
Hatta gözümde o kadar önemsiz bir olaydı ki , Yolculuğumuza normal bir şekilde devam edip kitabevinin satın alamayacağımız kitaplarına neşeli neşeli göz gezdirdik ardından da metro ile evlere dağıldık.

Şu yazımda cuma günlerinin(eve dönüş günleri) bizim için tam bir curcuna olduğundan bahsetmiştim. Hatta kısa bir alıntı ile sizlere yazının ana fikri vereyim:
Cuma günleri eve her gelişimde herkes bana, ben herkese bi şeyler anlatmak istiyorum! İzlediğim dizi olsun,duyduğum hikaye olsun hepsini! Ama  hepsini anlatabiliyor muyum? Şanslıysam yada bana sıra gelirse. 3 kardeşin üçü de yurtlu olunca...
İşte yine bu günlerden birini yaşıyordum. Gerçi bugün çarşamba fakat bildiğiniz gibi bağlamalı bir tatile giriyoruz, 4 gün!! Yurtluların neredeyse hepsi ailelerinin yanına döndü :)

Akşam yemeğinde oturduk konuşuyoruz. Ben hafızamı arayor tarıyor avaşça anlatacağım şeylerin sayısının tükendiğini fark ediyordum. Bu kısacık haftadaki önemli olayların hepsini anlatmıştım. Sıra gelmişti önemsizlere(!).

Ben de başladım anlatmaya... Bu önemsiz detarjan olayını...

Anlatırken olayların saçmalığı yavaşça beynime dank etti. Jeton yeni ve yanlış yerde düştü. Hatam yüzüme set çarptırıldı.
Anlatımım onlarca  kez bağırışlarla kesildi. Annemler, neredeyse öldürüleceğimi, kaçırılacağımı, ucuz kurtulduğumu, bir daha kadıköye gidemeyeceğimi söylelerken katiyen yaptığım davranışlara  alkış tutmadılar. Zaten annem ilk 5 dakika şoku atlatamadı. Sürekli aynı şeyi tekrar etti:

"Daha geçen hafta watsapp'ta böyle bir toplu mesaj gömüştüm. Yalandır diyerek geçmiştim" dedi ve tekrar dedi. Ardından zibilyon kere tekrar etti.

Sanırım yakında annemin tüm arkadaşları tarafından tanınacağım. Hatta 3.elden bilgi olarak sunulacağım. Eğer ki annenizin arkadaşının arkadaşının kızının başına böyle bir olay gelmiş şeklinde bir duyum alırsanız bilin ki o arkadaşının arkadaşının arkadaşı... kızı benim.
Change org'a düşmem an meselesi sjsksjsk

İşin şakası bir yana, annemlere beni hiç tebrik etmedikleri konusunda sitem ettikten hemen sonra odama çekilip Miss Ki'yi aradım. Olayların gerçek yüzünün neler olabileceğini, ucuz kurtulduğumuzdan bahsettim. Neredeyse giriyorduk dedim.

"Ama girmedik dedi." Artık sonumuz hayrolsun. Akıllanmayışımız nedeniyle gerçekleşecek bir başka kadıköy maceramda görüşmek üzere! Dua edin de bir sonraki bu kadar büyük bir olay olmasın. Allah hepimizi beladan musibetten korusun. Amin.

21 yorum:

  1. Yeni mekan bulmaya baslamalısın ranaaaa (mesela uskudar best ilce ever) katılıyom annenlere bi daha bence kadıkoye gitme eger zorunlu degilsen... cok kotu bi olay yaa ins bi daha basınıza gelmez -tgb

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tuğbaaa nolamaz nayır asla !! Fakat eğer bi kıyak geçer ve Gerçekten bizi gezdirirdisen neden olmasın ;)

      Sil
  2. Ooouuu... Biz ailecek anket için yaklaşanlar, kamerayla yaklaşanlara ortak tepki bulduk: yüzlerine bile bakma, yanlarından dosdoğru geç. Israr ederlerse "hayır dedim ya, bu ne demek?" diyerek çıkış. En iyi yöntem! Test edildi, onay gördü. Her 10 kişiden 9-u memnun kaldı:D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ablam da öylee ! hatta adamlara öyle bir davranıyo ki sanki karşıdakiler heykel :D ben insan gibi davranılmasından yanaydım ama bu olay benim de tutumumu değiştirecek gibi :)

      Sil
    2. Önceleri benim kalbim onların yerine kırılıyor gibiydi. Hala reklam broşürleri dağıtanlara karşı kibar olmaya çalışıyorum ama diyaloga girme çabasında olanlara karşı pek kibar değilim...

      Sil
  3. Ben de okurken "az kalsın kaçırılacaklarmış" dedim. Buradan okurken olasılıkları düşünmek kolay ama o an öyle değildir heralde. Allah'tan iki kişiydiniz de biriniz öbürüne engel olmuş.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten o zaman fark edemiyorsun... Özellikle de bunların hepsinin 4-5 dk de gerçekleşmesi, mantıklı düşünmemize engel oldu. Allah kimsenin başına getirmesin...

      Sil
  4. Ne kadar akıcı anlatiyorsun boyle. Bi kitap yazsan okurum herhalde :D Yalniz iyi kurtasmissiniz gercekten

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederiim ama bence benim yazım tarzım değil, olayların seri olması seni alıp götürmüş^^

      Sil
  5. Aaaa , inanamıyorum okurken ben şok geçirdim . Böyle şeyleri aşırı şüpheci ve çok incelediğim için genelde fark ettiğimi düşünüyordum ama taki geçenlerde bizim mahallede fotoğraf çekerken manyak sapıklar tarafından kaçırılma tehlikesi atladğım için susuyorum -ya bizim mahallede nasıl olur halen aklım almıyor, galiba sultanbeyliden filan gelmişler- . Allah korumuş , geçmiş olsun

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kaçırılma??!! Seninki de çok fenaymış. Aynen, Sultanbeylidendirler büyük ihtimalle. Noldu da bulaştılar O.o

      Sil
    2. Biz normal böyle fotoğraf filan çekiyorduk sonra bir araba üzerimize dütleyerek gelmeye başladı, sonra normal yolda gittiler biz de sinirlendik gidelim dedik tam giderken bir baktık geri geri geliyorlar , bizde ağaçalr vardı onların arkasına saklandık o anda korktuğumu anlamamışım sonra karşıya geçince bir baktım elim ayağım titriyor , allah korudu gerçekten

      Sil
    3. Aa anladım geçmiş olsun. Biz de bi ara gece yarısı erguvandan yukarı yürüsek mi diye düşünmüştük. En iyisi asla yapmamak..

      Sil
    4. Haha bununla da ilgili hikayem var , geceleyin saat 12'i geçmişti açelya dan eve yürüyorduk eve kadar bizi takip etmişlerdi , bela çekiyorum resmen

      Sil
  6. Ay Allah korumuş! Ben de nezaketen duruyorum bazen ama artık daha dikkatli olacağım.

    YanıtlaSil

  7. Çok kötü bir an iyi ki de istanbul 'da oturuyorum dedim bir an ancak
    Zaten durum her yerde aynıda başınıza gelebilecekler ...
    Bir de anlayamamışsızdır.
    Beklemediğimiz bir anda gerçekleştiğinden çok moral bozucu bir durum bence :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Oturmuyorum demek istedin herhalde ;) Gerçekten sahtekarlar heryerde.
      Aslında o zaman moralimiz bozulmamıştı :D sonradan baya bi bozuldu...

      Sil
  8. Telefonun klavyesi yine yaptı yapacağını , bir şey yazıyorum farklı bir şey oluyor ahah :)
    Ne biliyim bizim orada bu tarz şeyler pek yaşanmıyor ya da bana denk gelmiyor ben sinirli bir insanımdır ne olur ne olmaz yoldan çeviren bir şey diyen insanlar olunca arka bakmadan yürürüm.
    Seni de beklerim bloğuma :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ahahah ablam da öyle :)
      Gelirim tabii ki. Ah şu yazılılar bi bitse!!

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...